Po lunchu pojechałem sam do Patanu, ponieważ chciałem zobaczyć czy został już odbudowany po ostatnim trzęsieniu ziemi. W kwietniu zeszłego roku trwały tam jeszcze prace modernizacyjne i większość świątyń była zasłonięta rusztowaniem.
Marcin trochę się przeziębił i postanowił zostać lokalnie w pobliżu Stupy. Ja natomiast zamówiłem skuter, kupiłem maseczkę i pojechałem zwiedzać.
Z radością odkryłem, że całe centrum jest w zasadzie zrekonstruowane. Większość najcenniejszych zabytków została dopuszczona do zwiedzania, a z wąskich uliczek zniknęły barykady. No i zamiast dziur, jest w miarę równe klepisko, czasami nawet pokryte asfaltem.
Poszwędałem się po okolicy, wypiłem kawę i poszedłem do muzeum, które dobrze znam. Nakręciłem film ku pamięci i przy okazji pokłóciłem się z panią obsługującą jedno z pięter. Powiedziała mi że nie mogę robić wideo, tylko zdjęcia. Odpowiedziałem że wygaduje głupoty i że wymyśla sobie prawo dla własnych potrzeb. Nepalczycy kręcili filmy i nikt im nie zwracał uwagi. Pani była bardzo upierdliwa więc w końcu kazałem jej się odpierdolić, używając znanych mi wulgaryzmów również Nepalskich. Poskutkowało, chociaż na odchodne pani powiedziała żebym wracał do swojego kraju kropka odwróciłem się i odpowiedziałem że owszem wrócę, bo w przeciwieństwie do niej mój paszport pozwala mi na swobodne przemieszczanie się pomiędzy krajami. W sumie nie lubię być złośliwy, ale prowokowany nie potrafię się powstrzymać.
Najważniejsze informacje o Patanie napisane przez AI:
- Położenie: południowa część doliny Katmandu, nad rzeką Bagmati.
- Historia: jedno z najstarszych miast w Nepalu, założone w III wieku p.n.e.
- Zabytki: Pałac Królewski Patan, Plac Durbar, liczne świątynie buddyjskie i hinduistyczne
- Kultura: ośrodek rzemiosła artystycznego, znany z wyrobów z miedzi, brązu i drewna
- Atrakcje turystyczne: muzea, galerie sztuki, warsztaty rzemieślnicze
- Status: wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1979 roku