Po trzech tygodniach pobytu w Paragwaju i przejściu w tym czasie łącznie ponad 70 kilometrów, mogę napisać, że trochę poznałem stolicę. Główną jej cechą jest czystość. Nie spodziewałem się, że miasto będzie tak wysprzątane! Wszędzie ładnie pachnie, nikt nie wyrzuca śmieci na ulice - ludzie tutaj korzystają z koszy, które stoją na każdym rogu (i nie tylko).
Po mieście dobrze się chodzi. Chodników miało nie być. Tak mówili ludzie. To nieprawda. Nie spotkałem jeszcze miejsca bez deptaka. Są one dosyć dziwne, bo kilka metrów inaczej wyglądają, jakby każdy właściciel posesji dbał o drogę dla pieszych osobno, jednak nie ma żadnych przerw, ani dziur.
Miasto jest wybitnie zielone. Może dlatego nie ma kurzu. Naprawdę tu się w ogóle nie kurzy! Nie wiem jak to możliwe, ale to chyba właśnie przez te drzewa i krzewy. Naprawdę jest ładnie i raczej swojsko. Podoba nam się.
Nie jest tak tanio, jak miało być. Dziennie wydajemy od 100 do 150 złotych, a większe zakupy to jeszcze większy wydatek. Poza tym w pierwszym tygodniu musieliśmy wydać dużo na różnego rodzaju opłaty związane z legalizacją pobytu, plus haracz za pomoc, łącznie około 20.000 złotych. To już niemało. Mieszkanie mamy ładne o naprawdę wysokim standardzie, jednak też do tanich nie należy. Właśnie zapłaciłem za grudzień: 5600 złotych. Poza stolicą oraz nawet tutaj, gdy dostaniemy dowody osobiste, będziemy mogli wynajmować na innych warunkach, wtedy będzie połowę mniej.
Czy chcę tu zostać? Jeszcze nie wiem i na szczęście nie muszę podejmować takiej decyzji. Zdecyduję jak będę wiedział, a jak nie będę wiedział, to będę tu bez decydowania o tym, co później.